Artikelen
De kunst van het verliezen
Waarom lacht de een zijn verlies weg na een verloren spelletje Monopolie en slaat de ander zijn racket aan stukken als hij een potje tennis verliest?
Oerinstinct
Veel menselijke reacties zijn te verklaren vanuit ons oerinstinct. Is slecht tegen je verlies kunnen ook een oerinstinct? Volgens evolutiepsychologen was het vroeger van levensbelang bij de winnaars te horen. Vrouwen zouden alleen op sterke mannen vallen, die hen onderdak en bescherming konden bieden. Zonder vrouw geen huis en haard én zonder vrouw werden je genen niet voortgeplant. Je kon dus maar beter bij de sterke mannen, oftewel de winnaars horen. Zo simpel was het vroeger. Deze oerdrang om de beste te zijn, uit zich tegenwoordig in competitiedrang op werk, in sport en tijdens een onschuldig spelletje Mens-erger-je-niet.
In je schulp
Psychologisch hebben de karakters van slechte verliezers geanalyseerd. Slechte verliezers zouden mensen zijn die zich onveilig voelen en weinig zelfvertrouwen hebben in zichzelf en in anderen. Verwaarloosde en mishandelde kinderen doen daarom vaak niet mee aan spelletjes; zij hebben te weinig zelfvertrouwen de ‘klap’op te vangen van verlies. Ook mensen met faalangst hebben vaak moeite een speeltje aan te durven. Als ze verliezen, kruipen ze van de schrik in hun schulp. Maar het kan ook een ego kwestie zijn. Verlies staat gelijk aan gezichtsverlies en de een kan daar beter mee omgaan dan de ander.
Man versus vrouw
Mannen en vrouwen gaan over het algemeen anders om met verliezen. Mannen zijn van nature competitiever ingesteld, in spelletjes en sport, maar ook in gesprekken. Daarom willen mannen zich liever onderscheiden van de groep dan vrouwen. Vrouwen gaan competitiedrang juist liever uit de weg, omwille van de goede vrede. Winnen én verliezen van een vriendin, geeft ze een ongemakkelijk gevoel. Vrouwen leggen in vriendschappen de nadruk liever op gelijkwaardigheid.
Variatie
Niet iedereen is competitief ingesteld. Dat heeft ook een evolutionaire reden. Als iedereen hetzelfde zou zijn, wordt de soort minder sterk. Variatie is essentieel voor een sterk ‘diersoort’. Daarom heb je mensen met verschillende uiterlijke kenmerken, maar ook met verschillende persoonlijkheden. Gelukkig, want anders zou het maar een saaie boel worden. En ten slotte kan er altijd maar één de beste zijn.
Bron: Quest Psychologie
Veel menselijke reacties zijn te verklaren vanuit ons oerinstinct. Is slecht tegen je verlies kunnen ook een oerinstinct? Volgens evolutiepsychologen was het vroeger van levensbelang bij de winnaars te horen. Vrouwen zouden alleen op sterke mannen vallen, die hen onderdak en bescherming konden bieden. Zonder vrouw geen huis en haard én zonder vrouw werden je genen niet voortgeplant. Je kon dus maar beter bij de sterke mannen, oftewel de winnaars horen. Zo simpel was het vroeger. Deze oerdrang om de beste te zijn, uit zich tegenwoordig in competitiedrang op werk, in sport en tijdens een onschuldig spelletje Mens-erger-je-niet.
In je schulp
Psychologisch hebben de karakters van slechte verliezers geanalyseerd. Slechte verliezers zouden mensen zijn die zich onveilig voelen en weinig zelfvertrouwen hebben in zichzelf en in anderen. Verwaarloosde en mishandelde kinderen doen daarom vaak niet mee aan spelletjes; zij hebben te weinig zelfvertrouwen de ‘klap’op te vangen van verlies. Ook mensen met faalangst hebben vaak moeite een speeltje aan te durven. Als ze verliezen, kruipen ze van de schrik in hun schulp. Maar het kan ook een ego kwestie zijn. Verlies staat gelijk aan gezichtsverlies en de een kan daar beter mee omgaan dan de ander.
Man versus vrouw
Mannen en vrouwen gaan over het algemeen anders om met verliezen. Mannen zijn van nature competitiever ingesteld, in spelletjes en sport, maar ook in gesprekken. Daarom willen mannen zich liever onderscheiden van de groep dan vrouwen. Vrouwen gaan competitiedrang juist liever uit de weg, omwille van de goede vrede. Winnen én verliezen van een vriendin, geeft ze een ongemakkelijk gevoel. Vrouwen leggen in vriendschappen de nadruk liever op gelijkwaardigheid.
Variatie
Niet iedereen is competitief ingesteld. Dat heeft ook een evolutionaire reden. Als iedereen hetzelfde zou zijn, wordt de soort minder sterk. Variatie is essentieel voor een sterk ‘diersoort’. Daarom heb je mensen met verschillende uiterlijke kenmerken, maar ook met verschillende persoonlijkheden. Gelukkig, want anders zou het maar een saaie boel worden. En ten slotte kan er altijd maar één de beste zijn.
Bron: Quest Psychologie
Nieuwe reactie toevoegen
Om een reactie te plaatsen, kun je hieronder;
- inloggen als je bekend bent
- registreren als je nieuw bent