Uiterlijk
Vraag mensen wat ze belangrijk vinden in een partner en hoe hij of zij er uit ziet is 9 van de 10 keer van ondergeschikt belang ten opzichte van lief of hoffelijk zijn, gevoel voor humor of avontuurlijk. Dus al lachen we ons pijn in de buik met onze mogelijke toekomstige partner, als hij of er uit ziet als een synoniem voor een edel dier dan haken we ineens af...Wat is dat toch?

Langzaam aan
Probeer eens te bedenken hoeveel leuke mogelijke toekomstige partners we misschien wel laten liggen omdat hij of zij niet voldoet aan onze uiterlijke wensen, nee eigenlijk zijn het eisen. Wie bepaalt wat mooi of lelijk is? En ja, ik snap ook dat er een “klik” moet zijn, een soort chemie. Maar zouden we dat ook niet een beetje de kans moeten geven? Moeten we ons zelf niet iets meer de tijd geven om te kijken of dat vuurtje er zou kunnen zijn alvorens het meteen door afgunst wordt uitgeblazen?

De basis
En het grappige is dat in tegenstelling tot behoorlijk wat gearrangeerde huwelijken, er veel scheidingen voorkomen bij jonge stellen, gezinnen al vaak, die misschien nog helemaal niet zo lang bij elkaar zijn. Zo'n stel ziet er hartstikke leuk uit op de foto, ze passen heel goed bij elkaar, op papier. Maar een foto is niet het echte leven. Het echte leven is in beweging. En dan moet je elkaar leren kennen en ontdekken en op elkaar afstemmen en geven en nemen. En dan ontstaat ook die basis. En dat blijf je ook dichter bij die kenmerken die je zoekt in een partner, in ieder geval toen je nog “jong(er)” was. Toen je nog niet had gezien hoe hij of zij er uit zag.

Nog frappanter is dat we juist weer terug gaan naar daten in het donker als je al een hele tijd bij elkaar bent. Om het weer spannender te maken. Want na een tijdje samen zijn ben je elkaar ook wel eens zat. Of hij of zij er nou geweldig fantastisch goed uit ziet of niet....