Sommige mensen scharen zich bij mijn collega, anderen zouden soms maar wat graag willen dat ze zo ‘eenvoudig’ konden denken. Hop, hop, hop, naar je volgende ‘job’. Maar het lukt ze niet, want er is zo veel wel goed in de relatie. Ze zijn jaren bij elkaar, hebben lief en leed met elkaar gedeeld en hebben samen – niet onverdienstelijk, al vinden ze zelf - de kinderen groot gebracht. Seks is belangrijk, maar om nou je relatie te beëindigen omdat de het wel erg povertjes is geworden? Bovendien: wie garandeert je dat het in een volgende relatie niet weer zo gaat? Dat heb je toch, dat hét met de jaren minder wordt?

Als je seks gaat plannen, is er niks meer aan. Broodje nuchter naar je vrouw kijken en dan denken ‘die zag er ooit beter uit’ zeker? Word daar maar eens geil van. Bovendien ga ik er prat op dat ik van het Bourgondische leventje houd, maar van de bijbehorende buik houd ik bepaald niet! Zin maken? Ja, dat zei mijn moeder ook. En god wat had ik daar toen al een hekel aan. Mijn hersenen hebben al overuren gedraaid. Ik heb ze al voldoende gepijnigd. Het zit er voor ons gewoon niet meer in.
We hebben het er wel eens over gehad dat we op zondagochtend, na het uitslapen, gaan seksen. Maar ja, na anderhalve halfslachtige poging is dat ook piepend en krakend tot stilstand gekomen. Wat was dat een afgang toen ze – totaal onverwachts – met mijn piemel begon te spelen. Het enige wat ik wilde was mijn blaas legen. Zij dolenthousiast dat ik haar zo verwelkomde met mijn vriend die rechtop stond die eerste zondagmorgen. Ik alleen maar het beeld van een druipnat matras voor ogen. In plaats van een gezellige zondag samen, een tot het bot gekwetste echtgenote. Nee, laat maar!

- “Waarom er ‘pretpark’ boven dit stukje staat? Al sla je me dood. Omdat je een dagje pretpark meestal ook plant? Ja kom op zeg, zo ken ik er nog wel een paar. Een vergelijking die slaat als k*t op Dirk als je het mij vraagt. Kijk zo’n dagje uit wordt gewoon gezellig. Lekker ontspannen, leuke dingen te doen, lekker ijsje en een patatje na afloop. Gewoon, lekker genieten, niks hoeft!”
- “Ho, ho! Je moet erheen. File al ruim voor de parkeerplaats, die ook nog eens klauwen met geld kost. De entree is weer met twee vijftig verhoogd. De attracties overvol. Je kinderen durven niet in de simpelste achtbaan. Het patatje is gebakken in oud vet! Tijdens de terugreis op de achterbank alleen maar gezeur vanwege het feit dat je de souvenirs in de winkel toch echt niet nodig vond.”
Ik hoef je niet te overtuigen hoor. Natuurlijk neem je al deze obstakels voor lief. En een weekje later herinner je vooral dat het een normaal, lekker niks-aan-de-hand-dagje was. Ook de kids hebben alleen nog maar napret en verheugen zich op de volgende keer. Net als jij!

Okay, het pretpark zet je dan misschien in de agenda, logisch. Maar seks moet spontaan komen! Maar als dit al een jaar of drie niet echt het geval meer is? Wachten of het in het vierde jaar spontaan omklapt? Onder het motto: het is vanzelf verdwenen, het komt vanzelf weer terug.
Je kunt ook proberen om je niet blind te staren op de file en hoge entreeprijzen vooraf en de tegenvallende reacties van de ander (en jezelf) als je er eenmaal bent aanbeland.
Houd jezelf voor dat je niet meteen in de Python hoeft, eerst maar eens met een restje positiviteit voorbij de entreepoortjes zien te komen. Als partnerlief al onderweg in de auto haar nervositeit laat blijken, zing jij non-provocatief de hit mee die door de speakers klinkt. Of je vraagt haar of ze eerst ergens een kop koffie wil gaan drinken. Desnoods koop je na het tanken de CD die ze nog wilde hebben. Misschien fluit zij daarna mee op ‘haar’ muziek?
Ja en na die entree? Wat als de eerste horde genomen is? Gingen jullie eerst als vanzelf van attractie naar attractie, nu is het een schutterig elkaar aankijken geworden. Loop eerst eens wat rond. Welke attracties waren er ook weer? Wat beviel toen zo goed, waar werd je misselijk van? Is er wat nieuws bijgekomen? Eerst dat ijsje of op een bankje mensen kijken? Om nou meteen weer naar huis te rijden… (Jammer van het geld!)
Hee! Net op het moment dat jij al naar huis wil – het is pas half twee – trekt zij je mee naar die waterbaan. Als twee pubers sta je elkaar weer bleu aan te kijken. Het weer is niet echt top bedenk je, terwijl je net een vol bootje met bezoekers doorweekt ziet uitstappen. Wel fijn dat jullie het bootje helemaal voor jezelf hebben. Jullie stappen in. Het kabbelt rustig voort. Echt spannend is het niet, maar de spanning tussen jullie twee is wel enigszins verdwenen. Voor je het weet ben je alweer bijna bij het laatste watervalletje. Tja, als dat alles moet zijn… En net wanneer je verder denkt: ‘dit was niet om over naar huis te schrijven’, komt die laatste golf. Ze is kletsnat…en heeft de grootse lol. Nu jij nog!

DOOR: CERYL JANSSEN, SEKSUOLOOG. (ZIE: WWW.SEKSUOLOGEN.NL)
PUBLICATIE VOOR EEN NOG TE VERSCHIJNEN BOEK OVER SEKSARME RELATIES