Beste Yvon,

Mijn eerste gevoel na het lezen van jouw mail is dat je mogelijk de overtuiging hebt dat je het altijd anderen naar de zin moet maken. Ik heb het vermoeden dat je dit al heel lang doet en dat daar ook een gedeelte zit van de pijn van je scheiding. Mensen die de overtuiging hebben dat ze anderen het naar de zin moeten maken, zijn vaak bang dat ze afgewezen worden als ze iets doen of zeggen dat hun omgeving wellicht niet leuk vindt. Vaak hebben ze ook de overtuiging dat ze het goed moeten doen, dat ze verantwoordelijk moeten zijn en hebben ze moeite met nee zeggen.

Ik lees alleen je mail dus ik doe aannames, maar misschien herken je dit bij jezelf. Je schrijft ook dat je nog moeite hebt met je scheiding, dat is niet zo gek, want als je bovenstaande overtuigingen hebt, dan ben je al heel lang bezig anderen te pleasen, maar je krijgt er geen erkenning voor. Dat doet veel pijn, en dat bedoel ik niet rot, die pijn zal blijven als je niet aan de slag gaat met die onhandige overtuigingen. Je zult ‘moeten’ leren om nee te zeggen, je grenzen te stellen.

Tevens is het handig om te leren je niet meer te laten leiden door mogelijke vervelende reacties van anderen, dat hou je toch, je kunt het nu eenmaal niet iedereen naar de zin maken.
Ik raad je aan om mijn boek Ja, ik wil! te lezen, ik wijd een heel hoofdstuk aan overtuigingen, dat zal je veel inzicht geven.
Voor jou is het van belang dat je bewustere keuzes leert maken, waar je meer uitgaat van jezelf. Je zult gaan merken dat als jij duidelijk je grenzen aangeeft, dat je omgeving je ook anders gaat behandelen.

Uit je mail proef ik een beetje dat jij en je nieuwe vriend je aanpassen aan de ‘grillen’ van de andere twee ex-partners en natuurlijk voelt dat niet goed. Ik kan je aanraden om samen met je vriend te praten over hoe jullie het willen hebben. Maak afspraken hierover en bepaal je grenzen. Dit betekent dat je er ook iets aan moet verbinden, dus als je zegt bijvoorbeeld: ‘dit weekend doen we het op onze manier’ dat je daar ook naar moet handelen.

Vergeet niet dat jullie exen de ruimte voelen die jullie onbewust laten zien, zij weten dat jullie je toch iedere keer weer aanpassen. Door dit niet te doen, gaan ze mogelijk in verzet, stribbelen ze tegen, maar op enig moment houdt dat op.
Voor jou is het zaak om vol te houden in die moeilijke fase. De exen zullen mogelijk alles op alles zetten om toch hun zin door te drijven. Als jij dan weer zwicht, kun je van vooraf aan beginnen en houdt het nooit op.
Nogmaals, ik ken jullie exen niet, ik ben er niet bij, dus ik doe wederom aannames, hopelijk kun je hier iets mee.

Tot slot: het kan goed zijn dat jij ook moeite hebt met de confrontatie aangaan, het lastig vindt om een conflict aan te gaan of ruzie te maken. Ik zeg niet dat je ruzie moet maken, maar soms is het wel handig om eens goed boos te worden en je stem te laten horen. In mijn beleving ben je weliswaar gescheiden, maar op een bepaalde manier word je nog steeds beïnvloed door je ex-man. Dat is niet handig voor jezelf.

Lieve Yvon, ik wens je heel veel sterkte, geloof maar in je eigen kracht.

Warme groet,

Mariska Hulscher