ikwerkrelatiesekskinderenimagejuridischfinancieelwonenorganizingspiritueelsportvoedingwellness

ik

Door Andrea, 46

Trefwoorden : Functioneren

Zorg voor gezin gaat ten koste van mezelf

Ik heb drie kinderen, huisdieren en een man die veel eist. Ik heb alles voor ze over, maar ik verwaarloos mezelf. Ik herken mezelf niet eens meer. Ooit was ik een mooie vrouw waar mannen naar keken, nu ben ik moe en oud..

Coach Karin

Dat je kunt zeggen dat je jezelf verwaarloost is al een belangrijke stap, Andrea. Talloze vrouwen lopen te redderen en te zorgen en hebben niet eens in de gaten dat ze vergeten voor zichzelf te zorgen. Ergens knaagt er dan vaak wel iets, wat zich kan uiten in fysieke klachten, of indirecte boosheid en slachtoffergedrag. Dus de erkenning dat er teveel zorg naar je gezin gaat en te weinig naar jezelf, is een cruciale stap in je mogelijkheden om er verder mee te komen. Wat je namelijk niet erkent, kun je ook niet veranderen. En ik neem aan dat je dat wilt, want je zegt dat je de vrouw in de spiegel niet meer herkent. Oud en moe noem je haar. Je verlangt terug naar de vitale mooie vrouw waarvan je weet dat je die bent. Kun je nog houden van de vermoeide vrouw die je ziet? Kun je jezelf met een brede smile in de spiegel aankijken en jezelf vertellen hoe mooi je bent? Als die bron van liefde moeilijk bereikbaar voor je is, kan de liefde naar anderen ook moeilijk stromen. Zorg wordt dan een opgave, een offer, in plaats van een belangeloze (wederzijdse!) uitwisseling van liefde.

Coaching

Je moet de balans terug vinden in zorg voor de ander en zelfzorg. En daarnaast ook eens voor je laten zorgen. Kun je dat? Kun je je laten verwennen? Kun je even de teugels uit handen geven? Je beschrijft je man als veeleisend, maar weet dat mensen alleen maar veel van jou kunnen eisen als jij dat zelf ook doet. Kennelijk vind jij die eisen redelijk. Alleen met jouw toestemming kunnen er hoge eisen aan je gesteld worden. Dus waarom ga je ermee accoord? Heb je zelf hoge perfectie-eisen? Waar komen die vandaan? Aan welke plaatjes moet je voldoen, en wiens plaatjes zijn dat eigenlijk?
Je schrijft dat je alles voor je gezin over hebt. Dat uit je door jezelf weg te cijferen. Maar liefde is ook: je open stellen voor hun liefde en zorg. Je doet je partner en kinderen tekort als je je niet ook openstelt om hun liefde en zorg te ontvangen. Ga eens op zoek naar de onderliggende oorzaken van het patroon waarin je terecht bent gekomen. Probeer je aan de verwachting van anderen te voldoen? Moet je perfect zijn voordat er van je gehouden kan/mag worden? etc.

Tips

Kijk eens of je van 'moeten' naar 'genieten' kunt komen. Onderzoek wat er van jou allemaal moet, en vervolgens of dat werkelijk allemaal zo nodig moet. Kun je ook voluit zeggen 'ik mag'?
Besef dat je niemand tekort doet als je eerst eens voor jezelf zorgt. In tegendeel: je gezin ziet jou ook liever als stralende, mooie, ontspannen vrouw/moeder! Als jij lekker in je vel zit profiteert iedereen daar van.
Bouw structureel tijd voor jezelf in, liefst elke dag, al is het maar een half uurtje. Begin bijvoorbeeld met meer tijd te nemen voor je ochtendritueel, en besteed dan ook werkelijk aandacht aan jezelf. Heb je een eigen plek in huis, al is het maar een hoekje in een kamer? Zo niet, maak die dan. Jouw domein, jouw spullen, muziek - of waar je ook maar aan hecht. Kun jij tegen je gezin zeggen dat je even niet gestoord mag worden? Zo nee, hoe komt dat? Kun je daar alsnog iets over afspreken?

Plan

Ga jezelf vanaf nu voeden. Trek tijd uit om te achterhalen hoe je in dit patroon beland bent. Schrijf hier dingen over op. Schrijf ook op waar je allemaal van geniet, wat je fijn vindt, waar je van gaat stralen. Ga daar vanaf nu tijd voor vrij maken - al begin je maar heel bescheiden met enkele minuten per dag. Laat 'genieten' vanaf nu je kernwoord zijn. Ontdek wat voor jou het leven leuk maakt, en ga daar meer van doen. Laat vervolgens je gezin rustig delen in die schoonheid en dat genot. Dat is ook zorg dragen!
En praktisch: kijk welke taken jij stilzwijgend naar je toe hebt getrokken, maar die je rustig zou kunnen delegeren. Voer dat stapje voor stapje (met een stralende innerlijke glimlach) in. En maak het leuk. Kijk of je dingen kunt (over)laten. Je hoeft niet alles te beheersen, niet alles hoeft perfect te zijn. Dat jij straalt is belangrijker dan wat dan ook.

Nieuwe reactie toevoegen

Om een reactie te plaatsen, kun je hieronder;

Nog meer vragen