Het is niet zozeer raar als wel heel erg vervelend om het gevoel te hebben dat je altijd stoort. Om te beginnen kun je dat niet van tevoren weten. Je kunt immers geen gedachten lezen en je hebt vermoedelijk geen glazen bol. Dus niets om je schuldig of vervelend over te voelen want hoe kún je het ook weten. Niemand kan dat. Je kunt wél vragen als je (aan) belt of het schikt. Dat is heel normaal om te vragen en je krijgt gelijk je antwoord. En als je een keer stoort, en iemand zegt dat gewoon eerlijk tegen je, is er nog niets aan de hand want dan spreek je af wanneer het wel gelegen komt. Het lijkt wel of jij denkt dat je geen recht zou hebben er te zijn en mensen te verrassen met je telefoontje of een bezoekje. Het lijkt mij eerder dat je heel spontaan bent en je zou je vrienden en familie kunnen vragen hoe zij het vinden dat jij dat nare gevoel hebt dat je altijd stoort. Het lucht op om erover te praten en je zult zien dat spontaniteit meestal leuk gevonden wordt door je dierbaren.