Omdat je kind jong is, is het voor hem lastig te verwoorden wat er is. En als volwassene rustig blijven is makkelijker gezegd dan gedaan. Op een gegeven moment weet jij het ook niet meer en ben je moe. Probeer als het kan met je partner te wisselen en haal diep adem voor je de 10e keer zijn kamer binnenstapt. Want hoe dan ook; hij doet het niet voor zijn lol.
Wat ik mij afvraag, is of hij opeens niet meer in zijn eigen kamer wil slapen of dat dit al langer zo is. Wellicht ervaart hij zijn kamer niet als veilig. De deur open laten staan, lampje aan of het branden van een stukje wierrook (lavendel) kan helpen. Het is mogelijk dat hij tegen de overgang aanzit van wel of geen middagslaapje. Een vast ritueel, rust en ritme bieden duidelijkheid en veiligheid. Het wakker worden in de nacht kan duiden op angst. Nabijheid van een ouder is dan fijn. Blijven de problemen? Neem dan contact op met huisarts of consultatiebureau voor jullie in een vicieuze cirkel van uitputting belanden.