Een lastig begrijpend probleem van beide kanten. Je schrijft niet hoeveel dagen hij naar school (kinderopvang) gaat en hoeveel uur hij daar blijft. Misschien is het op dit moment iets te veel of te lang voor hem. Is hij heel aanhankelijk/afhankelijk van jou? Ik kan me ook voorstellen dat als het even niet goed gegaan is, je steeds meer druk voelt dat het 'moet slagen'. Dat voelt hij waarschijnlijk ook. Soms helpt het als moeder sowieso wat meer afstand te nemen en bijvoorbeeld een papa, of grootouder eens te laten brengen, als die mogelijkheid er is. Zijn er in de groep kindjes waar hij het goed mee kan vinden, of zich vertrouwd mee voelt? Je zou zo'n vriendje/vriendinnetje ook eens bij jullie thuis kunnen laten spelen, zodat hij weet als hij weer naar school gaat dat hij zijn vriendjes weer ziet. Mocht het toch allemaal te overweldigend zijn voor hem, dan is een andere vorm van opvang, bijv. een oppasmoeder misschien geschikter, het voelt dan soms toch een beetje meer 'als thuis'.