Trefwoorden : Opvoeden

Ik lees soms de sms'jes van mijn zoon (15)

Coach Yolan

Coaching

Hoewel veel mensen er direct schande van spreken als een ouder de privacy van een kind schendt, ben ik het daar lang niet altijd mee eens. Soms kun je als moeder besluiten dat het voor de veiligheid van je kind goed is om af en toe te checken waarmee hij of zij bezig is. Misschien omdat je denkt dat je de vinger aan de pols moet houden, of omdat je denkt dat je misschien moet ingrijpen als je kind serieus een verkeerde weg inslaat. Privacy is belangrijk, maar niet heilig. Je moet je nu afvragen met welk doel je de sms'jes leest. Eigenlijk vind ik het alleen verantwoord om dat te doen, als dat in het belang van jouw kind is of kan zijn. En als dat voor jou ook de reden is, waarom zou je nu dan wat zeggen? Je kunt ervan op aan dat je nooit meer in de gelegenheid zult zijn om zijn sms'jes te lezen, als hij eenmaal weet dat jij dat doet. En het enige wat je nu te weten bent gekomen, is hoe hij tegen anderen zegt dat hij over jou denkt. Dat kan wel helemaal niet de waarheid zijn. Vertel je nu dus dat je zijn sms'jes gelezen hebt, dan schaad je het gevoel van vertrouwen en win je er niets mee. Jouw kind wordt er ook niets veiliger van.

Tips

Het is een heel lastig dilemma. Je wilt dat je kind jou vertrouwt en je wilt je kind natuurlijk ook heel graag vertrouwen. Maar dat is niet altijd verstandig, en soms moet je daarvoor je eigen principes loslaten. Je zegt dat uw zoon steeds vaker tegen jou liegt, maar je zegt niet waarover. Gaat dat over ernstige dingen, of zijn het eigenlijk onbelangrijke zaken? Alleen als je écht denkt dat jouw zoon wel eens een heel verkeerde kant op zou kunnen gaan (en dan bedoel ik echt de criminaliteit, hele foute contacten, dat soort dingen), kan ik je alleen maar gelijk geven als je zo nu en dan eens checkt wat zich afspeelt. Maar houd dat dan wel voor je, en schendt zijn privacy niet door dingen die je op deze manier te weten komt aan anderen te vertellen.

Plan

Mijn advies strookt vast niet met wat veel pedagogen vinden, maar ik heb er als moeder ervaring mee en heb er nooit spijt van gehad. Mijn dochter was in haar puberteit een ongeleid projectiel dat iedereen blind vertrouwde, en nog altijd ben ik ervan overtuigd dat ik hele nare dingen heb weten te voorkomen op deze manier. Als dat ook jouw doel is, in alle ernst, ga er dan mee door. Maar doe het op een zakelijke en afstandelijke manier. Je scant bijv. eens per week heel vluchtig zijn telefoon en selecteert de berichten alleen op mogelijk 'wel of geen gevaar' . Dwing jezelf te stoppen met lezen als je ziet dat er geen sprake van gevaar is. Lees nare berichten over jezelf gewoon niet. Pas als je zeker weet dat je iets op het spoor bent gekomen dat jouw zoon in grote problemen kan brengen, kom je in actie. Dat kan op verschillende manieren: je stelt vragen en hoopt zo op de antwoorden te komen die je al kent, en als dat niet werkt, confronteert je jouw zoon er direct mee. Je biecht op dat je vermoedens had dat er iets raars aan de hand was, en dat je daarom in zijn telefoon hebt gekeken, puur voor zijn veiligheid, en dat je nu gezien hebt dat er inderdaad iets aan de hand is. Je praat daar rustig over, biedt jouw excuses aan voor de schending van zijn privacy maar maakt duidelijk dat zijn veiligheid je meer waard is dan zijn privacy. Zijn boosheid neem je op de koop toe. Uiteindelijk zal hij begrijpen (dat kan wel lang duren) dat je in zijn bestwil handelde.
Maar nogmaals: gaat het alleen maar om hoe hij over jou praat, dan raad ik je aan er direct mee te stoppen.

Nieuwe reactie toevoegen

Reacties

Stel GRATIS jouw vraag in 2 stappen