kinderen
Trefwoorden : Opvoeden, gedrag
Mijn kind is boos!
Coach Tjarda
Je geeft aan dat je al vele manieren geprobeerd hebt, en heeft niets tot nu toe geholpen?
En is je zoon altijd boos, of zijn er ook momenten waarop hij niet boos is en fijn kan spelen, eten, lachen?
Er zijn een aantal uitgangspunten: een kind is niet zomaar boos en boosheid is een emotie om een vervelend gevoel, dat daar onder zit, niet te hoeven voelen.
Als een kind het gevoel heeft dat er aandacht is voor dat onderliggende gevoel, kan hij zich weer veilig voelen. Maar hoe kom je daar achter? Het stellen van de waarom vraag 'waarom ben je zo boos?' bijvoorbeeld, geeft het kind het idee dat het alles moet weten, en vaak weet een kind niet waarom het boos is, omdat hij zelf niet bij dat onderliggende gevoel kan komen. ook al is die vraag gesteld met alle liefde die je in je hebt, een waarom vraag blijft een dreigende vraag, geeft de ander het gevoel zich ergens voor te moeten rechtvaardigen.
Coaching
Wat doet het met jou om je kind zo boos te zien? Voel je dan onmacht in je lijf, voel je je onbegrepen? Ik noem maar wat voorbeelden. Het punt is, voel je onzekerheid of voel je veiligheid. Een kind reageert op jou gevoelens om zijn gevoelswereld te ontdekken.
Herken je bijvoorbeeld dat je kind meer dan gemiddeld last heeft van geluiden, etiketten in kleding, soknaadjes die gedraaid zitten, maar ook hangerig kan zijn wanneer jij je ergens zorgen om maakt of wanneer zijn vader ergens mee zit? Het kan zijn dat je kind gevoeliger is voor prikkels om zich heen en dat hij dat zowel 's nachts als overdag maar moeilijk kan verwerken. Je zou bijvoorbeeld kunnen lezen over hooggevoelige kinderen en hoe je daar mee om kunt gaan. je mag ook altijd een afspraak met mij voor je kind maken...
Tips
Wat je bij een boze bui kan doen is het volgende: zeg tegen jezelf (in jezelf) dat je niet hoeft te weten waarom je kind boos is, zeg tegen jezelf dat jou kind bij jou veilig is, vervolgens zeg je iets tegen je kind als 'kom maar even bij me zitten' en je laat hem weten dat het veilig is om bijvoorbeeld alleen maar even op schoot te komen zitten en dat jou kind bij jou welkom is met al zijn boosheid op dat moment. je hoeft dan alleen maar hem het gevoel te geven dat je hem draagt door hem bij je op schoot te nemen. Op het moment dat de boosheid dan wegzakt, zeg je hem 'ik zie je ergens heel erg verdrietig om bent, wil je mij vertellen wat je nu voelt?' en daarbij wrijf je bijvoorbeeld over zijn buikje. je gaat er vanuit dat kinderen altijd wel woorden kunnen geven aan hun gevoel op dat moment. dat betekent wel dat jij ook woorden moet kunnen geven aan jou gevoelens. Dat is nl de spiegel die jou kind jou aanbiedt. en als hij niets wil vertellen, zeg hem dan dat dat ook ok is. Geef hem het gevoel dat je hem accepteerd zoals hij is en om wie hij is. En luister alleen maar naar wat hij dan te vertellen heeft ook al begrijp je het niet. ga niet in discussie, enkel luisteren. als hij klaar is, geven jullie elkaar een knuffel.
Nieuwe reactie toevoegen
- inloggen als je bekend bent
- registreren als je nieuw bent
