Ik kan het heel goed begrijpen dat je het niet fijn vind te constateren dat jou zoon van 3 ander gedrag laat zien dan zijn leeftijdsgenootjes. En toch is ieder kind uniek en laat gedrag zien dat op dat moment bij hem past.
Wat kan je nog meer waarnemen bij je zoontje? heb je het idee dat hij zich snel verveelt? Is hij snel met het aanleren van nieuwe dingen? Is hij graag alleen? Als hij alleen speelt, hoe gaat dat? Heb je het idee dat jou zoon in nieuwe gezelschap de kat uit de boom wil kijken en zich dan het liefst bij jou in de buurt is?
Accepteren dat het zo is, is het sleutelwoord. Als hij niet met andere kinderen wil spelen, dan heeft hij daar geen behoefte aan. Als hij andere mensen geen gedag wil zeggen, dan heeft hij daar geen behoefte aan. In zijn beleving is dat iets wat hij niet wil doen. wat de ander daar van vindt, kan hij niet zo mee zitten. uiteindelijk gaat hij goed voorbeeld na doen, tenzij hij daartoe gedwongen wordt. Bij dwang ben je verder van huis. Accepteren dat hij als 3-jarige het op zijn manier wil doen, geeft hem het gevoel dat hij er mag zijn hoe hij is. Gedragsregels zijn vaak gewoontes die we allemaal normaal vinden, maar wat is normaal??
Vanuit je beschrijving kan ik niet echt een duidelijk profiel van je zoontje krijgen, maar het zou mij niets verbazen wanneer hij zou kunnen vallen onder 'nieuwetijdskinderen' . Als je dat op prijs stelt, kan je een keer met hem op consult komen of googelen op nieuwetijdskinderen.