kinderen
Trefwoorden : Opvoeden, Spelen, gedrag
Enig kind
Coach Tjarda
Kinderen zijn gevoelig voor de gevoelens en de gedachten van hun ouders. Ik wordt getriggerd in mijn antwoord aan jou door jou opmerking over het feit dat je begonnen bent met hem veel aandacht te geven deels uit een schuldgevoel. Natuurlijk vind je het leuk om je kind aandacht te geven, maar het vinden van de balans hangt af hoe jij met je schuldgevoel om gaat. Kinderen reageren op jou hoe jij over een situatie denkt, hoe je over jezelf denkt en dus ook hoe je over je eigen kind denkt.
Daarnaast ontwikkelen kinderen, net als volwassenen, patronen waarin zij hun wereld vergroten. Als ze dus gewend zijn om aandacht van jou te krijgen, en ze krijgen dat ook keer op keer, is er voor hun geen stimulans of behoefte of belang bij om dingen alleen te doen. Dat heb je dan als ouder te initiëren.
Hoe gaat hij met vriendjes om? Komen er regelmatig vriendjes over de vloer bij jullie of gaat hij regelmatig naar andere kinderen toe? Stimuleer je dat of wil hij dat juist niet?
Coaching
Hoe komt het dat jij je schuldig voelt bij het feit dat hij alleen is? Hoe steviger jij in je schoenen staat en achter je keuze staat dat je een kind wilt (dit is een invulling van mij omdat ik dit niet kan uitvragen...), ongeacht wat iemand daar van vindt, hoe zekerder jij naar je kind bent dat hij niet zielig is. En dus hoef je je er ook niet schuldig over te voelen.
Breken met een gewoonte gaat een week of drie duren. Bedenk van te voren wat je er mee wilt bereiken, bijvoorbeeld dat hij elke middag een uur zich alleen moet kunnen vermaken. Dat maak je hem heel duidelijk en je houdt je er ook goed aan. Dus dat betekent dat je dat uur echt iets voor jezelf gaat doen. Omdat hij 9 jaar is, kun je hem dat ook heel rustig en duidelijk uitleggen dat je dit graag wilt voor jezelf en voor hem. Consequentie en discipline (geen harde discipline hoor!) zijn hierbij belangrijk, maar hoe duidelijke jij bent in wat je ermee wilt bereiken hoe makkelijker het is dat hij jou gaat volgen. Samen met hem kun je gaan bedenken wat hij in dat uur alleen kan doen, en ga er alletwee van uit dat je vervelen in dat uur ook tot de opties kan horen. er is niets mis mee met jezelf kunnen vervelen. daaruit ontstaan dan weer nieuwe ideeën.
loopt de nieuwe gewoonte lekker, dan merk je geleidelijk aan dat je zoon dit voor hemzelf gaat uitbreiden.
succes! en anders kun je me altijd bellen. kunnen we nagaan waar je schuldgevoel vandaan komt mocht je daar behoefte aan hebben.
Nieuwe reactie toevoegen
- inloggen als je bekend bent
- registreren als je nieuw bent
