kinderen
Trefwoorden : Opvoeden, Eten, gedrag
Gezellig, samen eten...
Coach Tjarda
Kinderen vragen graag aandacht, of dat nu positieve of negatieve aandacht is, daar heeft het kind zelf geen weet van. Wat jou zoon wel in de gaten heeft, is veel aandacht krijgen van nagenoeg iedereen aan tafel. Ook van jou, hij wordt zelfs apart genomen: dat is extra aandacht.
Wat je zou kunnen doen is negeren (dat is inderdaad niet zo gemakkelijk) of apart zetten zonder er verder aandacht aan te schenken. Er is niets zo erg voor een kind (en ook voor volwassenen!) om apart gezet te worden.
Dat vraagt echter een stevige houding van jou. Zowel naar je kind toe, als naar de andere disgenoten toe als wel naar jezelf toe. je kunt met je vrienden die met jullie aan tafel zitten, afspreken dat niemand hem meer aandacht schenkt. maar dan ook echt niemand. je spreekt dan ook af wat je dan wel van plan bent, namelijk hem even apart zetten, of in de hoek, of zo iets dergelijks, afhankelijk van de locatie waar jullie gezamenlijk eten.
Coaching
Hoe zet je jezelf neer in een stevige houding? Vraag je jezelf wel eens af hoe jij was aan tafel (ook al waren het wel andere tijden vroeger dan nu met kinderen aan tafel), hoe jij om aandacht vroeg toen je klein was, hoe jij je gedroeg met anderen om je heen en hoe er op jou gereageerd werd. Vind je het als ouder echt ook erg wat je kind doet, of vind je onbewust dat kinderen ook kind mogen zijn en hun stem laten horen. Als je iets anders denkt of voelt dan dat je tegen je kind zegt, luistert je kind namelijk niet naar wat je zegt, maar reageert op wat je erbij denkt. congruentie is hierbij de sleutel: zeggen wat je denkt en denken wat je zegt.
Gedrag van onze eigen kinderen dat we in gezelschap van anderen lastig vinden, zegt iets over hoe we ons zelf vinden. Kinderen spiegelen namelijk dat waar jij als ouder lastig vindt om onder ogen te zien bij jezelf. Kinderen doen dat niet expres, ze kunnen nu eenmaal haarfijn aanvoelen hoe de ouder zich onder het lastige gedrag voelt.
Het is soms lastig om jezelf vragen te stellen. Zelfonderzoek is vaak de toegang tot gedragsverandering bij je eigen kind. Als je hiermee verder wilt, en je komt er alleen niet uit, kun je me altijd bellen.
met vriendelijke groeten,
Tjarda
Nieuwe reactie toevoegen
- inloggen als je bekend bent
- registreren als je nieuw bent
