Zoveel tegelijk, dat is moeilijk voor je. Zoals je schrijft; kinderen voelen anderen haarfijn aan. Je zoon voelt onbewust de neiging jou te willen steunen. Voor alleenstaande ouders is het verleidelijk met hun kind te praten over hun problemen of troost te zoeken. Vergeet niet dat jij de ouder bent en dat je zoon het evengoed moeilijk heeft. De scheiding van ouders is niet niks. Het is goed, dat jullie bij elkaar troost vinden, maar jij bent zijn moeder en hij heeft jou nodig. Zoek voor jezelf een andere plek waar je je hart lucht en troost vindt (psycholoog, vriendin). Op die manier kun je er voor hem zijn en belast je hem zo min mogelijk. Zorg goed voor jezelf en doe dingen waar je energie van krijgt. Dan is het geven van positieve aandacht aan je zoon makkelijker.