Ik krijg de indruk uit jouw vraag dat je prima weet welke keuze´s hebben geleid tot geen kinderen. Wil jij iets actief met de sluimerende kinderwens? Zo ja, dan is stap 2 nadenken wat en dat vervolgens bespreken met je vriendin. Maar ik krijg de indruk dat je het vooral moeilijk vindt, dat dit gevoel af en toe de kop op steekt. Het loslaten van een kinderwens kan je zien als een rouwproces, als het loslaten van een bepaalde verwachting of beeld van de toekomst. Dit kost tijd. Het kan helpen om eens heel goed te verwoorden of verbeelden wat kinderen voor jou betekenen. Vervolgens kan je kijken of je dit op een andere manier toch een plaats kan geven in jouw leven (bv contact met neefjes of nichtjes, of buurtkinderen oid). Www.freya.nl heeft meer info over onvrijwillige kinderloosheid.