Moeders zien hun kinderen het liefst omringd door vrienden en vriendinnen; hoe populairder hoe beter. Hebben ze die vrienden niet, dan doen we er alles aan om afspraakjes te stimuleren. Maar of je dochter wel of geen vriendinnen heeft, kun je als moeder amper beïnvloeden. Weet ik uit ervaring. Je kunt haar wél onzeker maken (en dus verlegener) door haar het gevoel te geven dat ze zielig is. Je zegt dat je 'het idee' hebt dat ze eenzaam is, maar je weet het dus niet zeker. Heb je het er nooit met haar over gehad? Misschien is ze helemaal niet ongelukkig met haar situatie en vindt ze het wel best zo. 14 jaar is een heftige leeftijd voor een meisje: er gebeurt van alles in die periode. Misschien is ze daar nog niet klaar voor en neemt ze liever wat meer tijd. Misschien dat ze daarom naar jongere kinderen trekt? Ik denk dat je vooral open moet staan voor hoe zij is en dat je haar het beste haar eigen keuzes kunt laten maken, zodat ze niet het gevoel krijgt dat ze medelijden opwekt.