Weet je wat hem drijft? Bij veel mannen is het de angst voor de verantwoordelijkheid. Het idee dat 'het lieve leven' ophoudt zodra er een baby is. Mannen onderling kunnen elkaar daar vreselijke verhalen over vertellen. Over hoe ze op de tweede plaats komen als het kind er is, hoe hij zijn seksleven wel kan vergeten, hoe vrouwen vertrutten met kinderen, niet meer uit willen, etc. Geen wonder dat je je er dan niet echt op verheugt. Andere mannen voelen zich juist enorm verantwoordelijk en willen pas een kind als het hele leven op de rails staat en alles tot in de puntjes georganiseerd is, compleet met een flink saldo op de spaarbank. Zo'n idee is heel lief, maar niet erg reëel, want in het leven gebeuren aldoor weer nieuwe onverwachte dingen, ook als er al kinderen zijn natuurlijk. Je gaat nu in de richting van 40, dus ik zou toch maar praten over zijn motieven en een beetje aandringen. Jij hebt het biologische argument aan je zijde, zeker als je meer dan één kind zou willen. Succes!