Kinderen van die leeftijd kunnen knetterhard zijn in wat ze zeggen, zonder dat ze zich realiseren wat de implicaties ervan zijn. Ze overdrijven alles. Ergernis is direct haat, maar in werkelijkheid is dat natuurlijk niet zo. Ik zou er dan ook niet al te veel aandacht aan besteden. Zelf heb ik altijd tegen mijn kinderen gedaan alsof het een vaststaand feit is dat broers en zussen van elkaar houden. Dus als er eentje zei dat ze de ander haatte, zei ik alleen: "Welnee, natuurlijk niet." En verder niks. Het is afschuwelijk om te horen als ze zulke dingen zeggen, maar vlot kans dat ze later de beste maatjes worden. Bij een broer of zus kun je je nu eenmaal meer permitteren dan bij vrienden, en kun je al je onzekerheid eruit schreeuwen zonder dat je risico loopt. Want familie blijft toch wel. En bij ruzie? Samen de kamer uitsturen en zeggen dat ze pas weer terug mogen komen als het vrede is, doet vaak wonderen. Dan ben jij namelijk ineens hun gezamenlijke vijand en sluiten ze al snel vrede.