Een man voelt zich vaak nog in de rol van 'oppas' geduwd als hij een dagje met zijn kinderen moet doorbrengen en is amper in staat zich in hun bijzijn te ontspannen op zo'n dag. Vaak komt het ook doordat hij de moeder voortdurend op zijn schouder heeft zitten: doet hij het wel goed, zal ze straks kritiek hebben als ze thuiskomt, gaan de kinderen haar vertellen dat hij iets stoms gedaan heeft, etc. Vaders kunnen pas ontspannen en genieten als ze zich daar 100% vrij en gewaardeerd in voelen. Neemt moeder de houding aan dat zij eigenlijk alles beter doet en dat hij een voorbeeld aan haar moet nemen,dan is de lol er voor hem snel af. Speelt dat bij jullie? Verder is het voor veel vaders lastig om te voldoen aan de geldende normen voor 'een leuke vader'. Misschien geniet hij wel van hele andere dingen dan hij volgens die normen zou moeten. Niet iedereen voelt zich gelukkig in een speeltuintje. Kortom: mijn advies is: geef hem alle ruimte om zichzelf te zijn, dan komt het vanzelf goed.