De signalen die u noemt kunnen inderdaad verontrustend zijn. Ik weet niet hoe uw relatie met uw zoon is, maar praten lijkt hier toch het beste. In een open gesprek zonder oordeel proberen uit te vinden hoe de zaken ervoor staan. Het is wel belangrijk dat hij dan ook echt de ruimte voelt om zich te uiten, en dat u dus niet te ongerust of bemoeizuchtig overkomt. Ik ken uw zoon natuurlijk niet, maar de meeste jongeren zitten er niet op te wachten dat hun moeder hun problemen komen oplossen. Interesse is meestal wél welkom. Ga eens bij hem langs in Amsterdam, neem de tijd om samen ergens te gaan eten en vraag het hem dan rustig, maar wel op de man af. Niet eromheen draaien en hopen dat hij dan vanzelf over de brug komt. Maar een eerlijke vraag stellen, waarop u graag eerlijk antwoord wilt. Mocht er inderdaad een drugsprobleem zijn, dan biedt bijv. de Jellinek of een andere instantie professionele hulp. Dan raad ik u echt aan hulp te zoeken, zodat u en uw zoon er niet alleen voor staan.