Dat dit gedrag van je zoon je in de buurt van andere volwassenen je een vervelend gevoel geeft, is heel begrijpelijk. Het geeft toch een ongemakkelijk gevoel. Vaak zie je dit gedrag bij kinderen die zich wat onzeker voelen of niet goed weten hoe met een situatie om te gaan. Vaak is dit een fase die weer voorbij gaat. Mijn advies zou zijn zoals je er nu mee omgaat. Je doet het dus heel goed. Wat je nog zou kunnen doen, is het objectief benoemen: "he, daar is het kleine stemmetje weer". Je veroordeelt zijn gedrag niet, maar laat wel merken dat je het gehoord hebt.