Eerlijk gezegd denk ik vooral dat je het veel te lang hebt laten doorlopen op deze manier. Bij groot worden, hoort ook zelfstandig worden. En dat is jouw zoon in zijn hele studieperiode dus nog niet geworden. Soms moet je een beetje duwen, als de dingen niet vanzelf lopen. Jouw zoon maakt in mijn ogen misbruik van je goedheid en je wens om een goede moeder te zijn. Een goede moeder heeft de belangen van haar kinderen hoog in het vaandel, en het is in zijn eigen belang dat hij zo snel mogelijk op eigen benen gaat staan. Ik zou dus zeggen: geef hem duidelijk de boodschap dat hij op moet krassen. Dat je tijd en ruimte voor jezelf wilt, dat je nu lang genoeg voor hem gezorgd hebt en dat het de hoogste tijd wordt dat hij voor zichzelf leert zorgen omdat hij anders nooit een volwaardige volwassene wordt. En zo lang hij nog niet weg is: laat hem bijdragen aan zijn eigen levensonderhoud, zijn eigen kleren wassen, etc. Een moederhond gromt haar pups op een gegeven moment ook bij zich weg!