Of er wel of geen kind komt, is toch een beslissing van beide ouders. Je kunt natuurlijk zeggen dat het niet-krijgen van een kind ook een beslissing is, en dat ook die door beide ouders gedragen moet worden. Het punt is alleen, dat je nu al in de situatie zit dat dat tweede kind er niet is, en dat maakt de niet-willer sterker. De vrouw is natuurlijk in de positie om het niet-willen te negeren, en niet de pil te gaan slikken of hem zo nu en dan eens te 'vergeten'. Maar wie wil een kind op deze manier ter wereld laten komen? Een kind verdient het om welkom te zijn, meer dan welkom. En dat is een tweede kind in jullie relatie niet, omdat maar één van beide ouders het wil. Ik adviseer je je er nu eerst maar bij neer te leggen en er in een later stadium nog eens goed over te praten. Weet je waarom hij niet wil? Waar hij bang voor is? Misschien is zijn weerstand best om te buigen met een aantal open en eerlijke gesprekken. Maak er geen strijdpunt van; dat geeft foute motieven.