Het is moeilijk om te gaan met kinderen die 'jokken' of realiteit en fantasie verwarren. Je schrijft er niet bij hoe oud je dochter is. Tot een jaar of 9 kunnen kinderen 'verhalen' vertellen, die niet waar zijn in de ogen van volwassenen. Kinderen vertellen vanuit hun gevoel hoe ze de dingen ervaren of beleven waardoor de verhalen verschillen van onze realiteit. Kinderen doen dit meestal niet met opzet; zij zijn ervan overtuigd dat het echt zo is. Het is belangrijk je kind serieus te nemen in zijn ervaringen, maar ook feiten te benoemen. Vaak is dit tijdelijk en verschuift dit naar meer realistische verhalen naarmate het kind ouder wordt. Er zijn kinderen die met 'verhalen' aandacht vragen om gezien te worden of ergens bij te horen. Is er de laatse tijd iets verandert in de situatie thuis of school? Probeer te achterhalen wat je dochter bezighoudt zodat je haar kunt ondersteunen. Wat kun jij of anderen in haar omgeving (juf) haar geven zodat zij haar 'verhalen' niet meer nodig heeft?