relatie
Trefwoorden : Verliefdheid
Het doet zo'n pijn...
Coach Sandra
Wat ontzettend naar voor je dat je zoveel verdriet hebt van de verbroken relatie. Ik weet niet of hij tijd nodig heeft, ik weet ook te weinig van autisme om daar iets over te zeggen.
Het gaat mij om jou, wat is voor jou belangrijk en waar heb jij steun aan. Eerste wat belangrijk is om te weten is dat er niet altijd sprake hoeft te zijn van een schuldvraag als een relatie uit gaat. Buiten het feit dat jullie een stel zijn ben je ook allebei een individu die proberen samen te leven. En soms ontwikkelt de een zich een andere kant op dan de ander. Daar kan geen van beide iets aan doen, die dingen gebeuren al hoe pijnlijk dat ook lijkt te zijn.
Het feit dat jouw ex-vriend dit zo tegen je zegt lijkt dit ook te ondersteunen, met andere woorden: dit lijkt bij jullie ook het geval te zijn.
Coaching
Het moeilijkste in dit soort situaties is dat je leert leven zonder de ander, als het ware. Jullie hebben 4 jaar een relatie gehad en in die 4 jaar hebben jullie zo'n systeem gevormd dat het heel lastig is het zonder die persoon te moeten doen. Hij is zo'n onderdeel van het systeem geweest! Je moet als het ware je eigen systeem gaan vormen, je moet leren en wennen aan het feit dat je nu de dingen alleen doet. En dat kost tijd. Maar het is zeker niet onmogelijk!
Bedenk dat de pijn er bij hoort en nodig is voor het proces. Dat proces heet verwerken, het verwerken van de verbroken relatie. Neem daar de tijd voor en doe het stap voor stap. Je hoeft echt niet heel stoer een vakantie voor happy singels te boeken om te laten zien dat je het wel in je eentje red. We weten wel dat je het in je eentje red, maar na zo'n tijd alleen komen te staan is gewoon @#^@^! Niet zo leuk dus...
Besef je dat, al hoe lief het ook bedoeld is van hem, het voor jou wel erg pijnlijk en moeilijk is als jullie nog op een bepaalde manier aan elkaar verbonden zijn. Dus als hij belt om te horen hoe het met je gaat, kan jij weer hoop krijgen. Wees je hier bewust van en bedenk of dat is wat je wilt. Als jij stellig zegt dat je dat nodig hebt om er over heen te komen, prima. Het kan het je ook moeilijker maken om los te komen van hem en te accepteren dat je het zelf moet gaan doen.
De komende tijd ga je ondervinden dat je op jezelf kunt vertrouwen, dat je ook alleen in staat bent om het bijvoorbeeld gezellig en leuk te hebben en dat je ook nog een leuk persoon bent zonder hem. En dat is allemaal goed!
Tips
Tips die je mogelijk kunnen helpen zijn:
- ga schrijven in een dagboek: schrijf eerst de pijn van je af, laat alle gevoelens toe en schrijf het op. Je zult zien dat het oplucht. Daarna ga je langzaamaan schrijven over hoe het steeds een stapje beter met je gaat. Schrijf over de dingen die je in je eentje hebt gedaan en wees daar trots op!
- plan na een week of 2/3 heel bewust kleine stapjes in voor je zelf die leuk zijn om te doen. Maak een fantastische maaltijd voor jezelf en geniet van het opeten daarvan.
- heb steun aan je vrienden en familie. Ga vriendinnen opzoeken en ga eens samen op stap, musea, stappen, film, alles kan en mag.
- maak na verloop van tijd eens een lijstje van alle dingen die je nu wel kunt doen, maar die je niet deed omdat hij het minder leuk vond.
Alle tips zijn er op gericht om jou ook weer kennis te laten maken met het feit dat je ook in je eentje leuke dingen kunt doen.
En je weet, alle clichés zijn waar dus ook deze: tijd heelt alle wonden! Echt waar, het kost tijd en dat mag best.
Sterkte!
Lieve groet, Sandra
Nieuwe reactie toevoegen
- inloggen als je bekend bent
- registreren als je nieuw bent
