relatie
Trefwoorden : Verliefdheid
Er is maar 1 maar...zijn paniekstoornis
Coach Sandra
6,5 jaar lang met iemand samen zijn die een paniekstoornis heeft is lang. En er is alle kans dat het je ooit gaat opbreken, is het niet binnenkort, dan is het later. Een paniekstoornis of een angststoornis moet absoluut niet onderschat worden, het is heel heftig. Juist ook voor de partner. Geloof me, ik weet wat je bedoelt als je zegt dat jullie nooit iets doen of ergens heen gaan.
Coaching
Het allereerste wat ik je zou willen vragen is of je vriend ook medicatie gebruikt voor zijn paniekstoornis? Is het bekend bij de huisarts en heeft hij er begeleiding voor? Als dit niet zo is, zou ik hem en jullie beide met klem willen adviseren wel naar de huisarts te stappen. Als zijn stoornis zo erg is dat het jullie belemmerd om ergens naar toe te gaan, uitstapjes te maken, dan kom je hier niet meer alleen uit. Medicijnen kunnen een goede ondersteuning zijn naast de therapie die gevolgd kan gaan worden.
Ik begrijp dat het voor jou moeilijk is zijn uitleg en de uitleg in boeken te begrijpen of te onthouden. Dat is ook begrijpelijk omdat het zo ver van jou afstaat, dat jij het ook niet ziet. Jij kunt niet de beren zien die hij wel ziet. En gelukkig maar, want het is heel naar om telkens bang te zijn en in paniek te raken. En het moeilijke is ook juist dat jij hem waarschijnlijk niet rationeel kunt helpen. Het helpt niet door tegen hem te zeggen dat het wel mee valt en dat er niks aan de hand is. Hij heeft zijn eigen waarheid, het zit in zijn hoofd. Jij gaat je meer en meer machtelozer voelen, en uiteindelijk bozer omdat je op den duur hem de schuld gaat geven dat ook jij geen leuke uitstapjes meer maakt. Dit is het worstcasescenario. Als dit nog niet zo ver is, grijp dan nu in anders is de kans groot dat jij je wel zo gaat voelen.
Hoe moeilijk het misschien ook is, je moet in deze situatie ook echt aan jezelf gaan denken, juist om te voorkomen dat je hem op enig moment de schuld gaat geven. Want anders krijg je later echt het gevoel dat je van alles hebt gemist en dat je tijd in moet halen.
Ga met hem in gesprek dat hij degene is met de paniekstoornis, niet jij. Je krijgt het wel mee omdat jullie een stel zijn, maar jij wilt niet dat het jou net zo beïnvloed als het hem beïnvloed. Vraag hem wat voor hem een acceptabele situatie is zodat jij wel kunt uitgaan en hij eventueel thuis blijft. Wat heeft hij daar voor nodig.
Jij moet je ook realiseren dat het voor hem echt nog teveel stappen zijn om samen met jou weg te gaan al hoe graag je dat ook wilt. Begin eerst weer wat leuke momenten voor je zelf in te plannen, na verloop van tijd kunnen jullie het opbouwen naar samen een 'veilig' uitstapje doen.
Realiseer je dat jij niet dit probleem voor hem kunt oplossen. Je kunt begrip hebben, maar het is niet jouw probleem, laat het dat ook niet worden. Dat klinkt heel hard maar is wel de enige manier waarop jij en daarmee ook jullie, hier uit kunnen komen.
Tips
- als je het nog niet hebt gedaan, maak echt een afspraak om naar de huisarts te gaan en dit te bespreken. Hij is hier niet de enige in en jij ook niet.
- met medicatie zijn zijn gedachten weer onder controle te brengen en in combinatie met therapie is dit te overwinnen.
- plan je eerste avondje uit met vriendinnen onder ook voor hem acceptabele omstandigheden en geniet ervan!
Ik wens je heel veel sterkte en succes!
Sandra
Nieuwe reactie toevoegen
- inloggen als je bekend bent
- registreren als je nieuw bent
