Angst voor de dood is heel universeel en ook heel normaal. Misschien is het zelfs ook wel gezond, want het voorkomt dat we onszelf in levensgevaarlijke situaties begeven.

Wanneer mensen in onze nabijheid overlijden, dan is het logisch dat we ook met ons eigen sterfelijkheid worden geconfronteerd en daarover gaan nadenken.

Het doet ons vaak ook beseffen dat we het leven lief hebben en het kan je er misschien toe brengen andere en misschien wel betere keuzes gaan maken voor het leven dat je nog te leiden hebt.

Ook, denk ik, dat het heel normaal is dat je na het overlijden van een naaste wat van slag bent en daarom slecht slaapt. Dit heet rouw:-)

Ik kan jouw angst niet wegnemen en ik denk ook niet dat dit nodig is. Wat ik je kan aanraden is: laat de angst voor wat ie is. Omarm de angst, accepteer de angst en besef tegelijk hoe blij en dankbaar je bent dat je leeft.

Bedenk ook dat angst voor de dood een drijfveer en een kracht kan zijn om te genieten van het leven.

Sterkte!